Zajęcia z logopedą i psychologiem

LOGOPEDA (ZAJĘCIA CZĘŚCIOWO PŁATNE)

Prawdą oczywistą jest, że lepiej wcześniej zapobiegać niż później leczyć. Programy profilaktyczne obejmują wiele dziedzin naszego życia, nie tylko zdrowie czy bezpieczeństwo, lecz również powstawanie wad wymowy i dysleksji. Już u trzylatków można zauważyć niepożądane formy artykulacji spowodowane dysfunkcją języka tj. seplenienie międzyzębowe, boczne lub policzkowe, które przez kolejne lata mogą ulec jedynie utrwaleniu.
W chwili gdy dziecko, już sześcioletnie trafi pod opiekę logopedy, usunięcie powstałej wady będzie wymagać dużego nakładu pracy i wysiłku nie tylko ze strony specjalisty, lecz głównie ze strony dziecka i jego rodziców.
Kolejnym i niezwykle ważnym powodem podjęcia wczesnej i szybkiej interwencji logopedycznej są dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, których do przedszkoli trafia coraz więcej. Są to dzieci z ryzyka dysleksji rozwojowej i im wcześniej zostaną podjęte działania profilaktyczne, tym łatwiej i szybciej dziecko pokona trudności.

Stąd też powstał pomysł wprowadzenia w Akademii Młodych Odkrywców „ELF” Programu profilaktyki logopedycznej w młodszych grupach wiekowych. W realizacji programu wykorzystujemy elementy m.in. glottodydaktyki, Metody Dobrego Startu, muzykoterapii, logorytmiki i Metody P. Dennisona.

Ćwiczenia obejmują:

  • Zabawy usprawniające mięśnie języka.
  • Zabawy doskonalące mięsień okrężny ust, wargi i żuchwę.
  • Ćwiczenia pierścienia okołogardłowego.
  • Doskonalenie umiejętności wysłuchiwania i różnicowania dźwięków mowy czyli tzw. fonemów.
  • Zabawy wyostrzające słuch fizyczny.
  • Kształtowanie nawyku prawidłowego oddychania przez nos z wykorzystaniem mięśni przepony.
  • Zabawy fonacyjne i ortofoniczne.
  • Ćwiczenia mające na celu kształtowanie umiejętności kontrolowania układu języka i ust w lusterku i bez niego, czyli tzw. kinestezji artykulacyjnej.
  • Ćwiczenia artykulacyjne ze zwróceniem uwagi na prawidłowy układ warg i języka przy wypowiadaniu poszczególnych głosek.
  • Proste zabawy manualne, do których często wykorzystywane są „Paluszkowe wierszyki” Szumanówny (w mózgu, ośrodki odpowiedzialne za drobne ruchy rąk i za ruchy artykulatorów ułożone są w bezpośredniej bliskości, a stymulowanie działania jednego z nich pobudza do pracy drugi).
  • Pląsy i zabawy ze śpiewem, które doskonalą koordynację ruchową i pamięć słuchową, dostarczają wiele radości.
  • Ćwiczenia i zabawy pozwalające na utrwalenie schematu i strojności ciała, gdzie serce jest punktem odniesienia do określenia lewej strony.
  • Zabawy służące doskonaleniu procesów syntezy i analizy słuchowej.
  • Ćwiczenia służące uświadamianiu dzieciom możliwości ( lub jej braku), przy przedłużaniu niektórych dźwięków mowy – oswajanie z terminami : samogłoska, spółgłoska.
  • Zabawy relaksacyjne.